راه های تشخیص ویروس HPV

آشنایی با راه های تشخیص ویروس HPV

راه های تشخیص ویروس HPVچیست؟ پزشکان معمولاً زگیل های تناسلی را از طریق معاینه فیزیکی تشخیص می دهند. در موارد خاص، ممکن است نمونه بافتی کوچکی برای بررسی آزمایشگاهی گرفته شود. به این روش، بیوپسی یا نمونه برداری بافت زگیل تناسلی می گویند. زنان باید به طور منظم آزمایش پاپ اسمیر انجام دهند، زیرا این آزمایش امکان تشخیص حتی جزئی ترین تغییرات در واژن و دهانه رحم (ناشی از زگیل های تناسلی) را فراهم می کند.

علاوه بر این، از طریق این معاینه می توان علائم اولیه سرطان دهانه رحم را نیز شناسایی کرد. یکی دیگر از روش های تشخیص زگیل تناسلی، آزمایش HPV است. تنها تعداد محدودی از سویه های ویروس HPV خاصیت سرطان زایی دارند. آزمایش HPV معمولاً برای زنان بالای ۳۰ سال انجام می شود و برای زنان جوان تر مناسب نیست، زیرا در افراد جوان تر، این ویروس به طور طبیعی و بدون نیاز به درمان برطرف می شود.

تشخیص زگیل تناسلی با تست پاپ اسمیر

یکی از راه های تشخیص ویروس HPV ، تست پاپ اسمیر است. آزمایش پاپ اسمیر روشی بسیار کارآمد و مناسب برای تشخیص در زنان است که به عنوان رایج ترین آزمایش برای شناسایی ویروس HPV شناخته می شود. این روش امکان تشخیص هرگونه تغییرات بدخیم و عفونت ها، از جمله عفونت HPV، را فراهم می سازد. این آزمایش معمولاً به صورت سرپایی توسط متخصص زنان انجام می شود. بدین ترتیب که پزشک با استفاده از ابزاری به نام اسپکولوم دهانه واژن را باز کرده و با بهره گیری از ابزاری مخصوص، نمونه ای از مخاط دهانه رحم (سرویکس) را برمی دارد.

در حین نمونه برداری پاپ اسمیر، پزشک معمولاً نمونه هایی را از ضایعات موجود در بخش فوقانی دیواره واژن جمع آوری می کند. در صورت لزوم و تأیید نتیجه مثبت آزمایش، پزشک ممکن است از روش های تشخیصی جایگزین استفاده نماید. شایان ذکر است که زنان زیر ۳۰ سال باید هر سه سال یک بار این آزمایش را انجام دهند. در مواردی که نتایج سه آزمایش متوالی منفی باشد، یا برای زنان ۳۰ سال و بالاتر، می توان این معاینه را هر پنج سال یک بار انجام داد تا در صورت بروز هرگونه علائم سرطان دهانه رحم، تشخیص و درمان به موقع میسر گردد.

تشخیص زگیل های تناسلی با استفاده از اسید استیک

در مواردی که زگیل ها با معاینه چشمیِ معمول قابل مشاهده نیستند، آزمایش اسید استیک یکی از روش های تشخیصی برای شناسایی زگیل های تناسلی محسوب می شود. این روش شامل آغشته کردن نواحی تناسلیِ آلوده به ویروس HPV با محلول سرکه است تا ظاهر آن ها به رنگ سفید درآید. در طی این فرایند تشخیصی، یک قطعه گازِ آغشته به محلول اسید استیک ۳ تا ۵ درصد به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه روی ضایعات مشکوک و نواحی درگیر (شامل اندام تناسلی مردان، دهانه رحم، لب های فرج یا ناحیه اطراف مقعد) قرار داده می شود.

آزمایش DNA ویروس HPV

یکی دیگر از راه های تشخیص ویروس HPV آزمایش DNA است. روش های آزمایش مبتنی بر DNA، رویکردهایی پیشرفته و امروزی محسوب می شوند که به پزشکان امکان می دهند به نتایج تشخیصی قابل اعتمادتری دست یابند. آزمایش DNA ویروس HPV با استفاده از دو روش استاندارد زیر انجام می شود:

آزمایش PCR

این روش از فناوری تکثیر ژنتیکی برای شناسایی DNA ویروس در نمونه های گرفته شده از دهانه رحم یا سایر نواحی بدن استفاده می کند. با بهره گیری از این تکنیک، می توان سویه های پرخطر HPV را به آسانی شناسایی کرد. آزمایش PCR که از حساسیت بسیار بالایی برخوردار است، قادر به شناسایی ویروس حتی در مراحل اولیه عفونت می باشد. این روش برای غربالگری افرادی که نتایج آزمایش پاپ اسمیر آن ها غیرطبیعی است و یا کسانی که در معرض خطر بالای ابتلا به عفونت HPV قرار دارند، به کار گرفته می شود.

آزمایش Hybrid Capture 2

این روش که با نام Hybrid Capture 2 شناخته می شود، نیز بر پایه تکنیک های PCR استوار بوده و از سادگی و سهولت اجرایی قابل توجهی برخوردار است. این آزمایش به عنوان روش استاندارد و بهینه برای تشخیص HPV شناخته می شود.

بیوپسی و نمونه برداری از زگیل های تناسلی

در مواردی که تشخیص زگیل تناسلی از طریق معاینه بالینی اولیه امکان پذیر نباشد، یا زمانی که زگیل ها مسطح بوده و با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نیستند. و یا در صورت وجود احتمال بدخیمی، پزشک ممکن است انجام بیوپسی و نمونه برداری بافتی از نواحی درگیر را توصیه کند. بیوپسی و نمونه برداری از زگیل های تناسلی باید توسط متخصص واجد شرایط و در محیط درمانی انجام شود. پزشک نمونه بافتی کوچکی را که مشکوک به عفونت HPV است برداشته و برای بررسی و تعیین ماهیت ضایعات (بدخیم یا خوش خیم بودن آن ها) به آزمایشگاه ارسال می کند.

تشخیص زگیل تناسلی با آزمایش خون

تشخیص زگیل تناسلی از طریق آزمایش خون یکی از راه های تشخیص ویروس HPVاستاندارد نیست. معمولاً آزمایش خون یا ادرار برای شناسایی ویروس های عامل زگیل تناسلی تجویز نمی شود، زیرا مطمئن ترین روش تشخیصی شامل معاینه بالینی مستقیم ناحیه تناسلی است. آزمایش سرولوژیکی ممکن است برای تشخیص آنتی بادی های علیه ویروس های ایجادکننده زگیل تناسلی انجام شود. اگر آزمایش سرولوژیکی وجود آنتی بادی های مرتبط با زگیل تناسلی را نشان دهد، این نشان دهنده عفونت فعلی یا قبلی با ویروس است. در آزمایش آنتی ژن، آنتی ژن های مرتبط با زگیل تناسلی در نمونه های خون شناسایی می شوند که نشان دهنده عفونت فعال زگیل تناسلی است.

آزمایش های تشخیصی HPV در مردان

راه های تشخیص ویروس HPV در مردان چیست؟ در مقایسه با روش هایی مانند تست پاپ اسمیر، گزینه های تشخیصی و غربالگری برای شناسایی HPV در مردان بسیار محدود است. و این امر چالش های قابل توجهی را برای بیماران مرد ایجاد می کند. با وجود این محدودیت ها برای مردان، نمونه برداری برای شناسایی این ویروس در مردان می تواند از پوست یا غشاهای مخاطی ناحیه تناسلی انجام شود. همچنین، می توان از آزمایش PCR برای تشخیص DNA ویروس و از کولپوسکوپی ناحیه تناسلی برای مشاهده تغییرات بافتی استفاده کرد.

بیشتر موارد ابتلا به HPV در مردان بدون علامت است و خود به خود برطرف می شود. با این حال، از این آزمایش ها برای تعیین ابتلای مردان به سویه های پرخطر ویروس و پیشگیری از بروز عوارض جدی مانند سرطان اندام های تناسلی، رکتوم (راست روده)، گلو و سایر نواحی استفاده می شود. در مردان، نمونه ها معمولاً از نواحی زیر گرفته می شوند:

• ادرار
• ترشحات مجرای ادرار
• مایع منی
• سطح اندام تناسلی
• ناحیه پوست ختنه گاه
• فضای زیر پوست ختنه گاه یا چین پوستی نزدیک به سر آلت (گلانس)
• رکتوم و کانال مقعدی
• بیضه ها و کیسه بیضه (اسکروتوم)

چه زمانی باید آزمایش HPV انجام داد؟

به طور کلی، خطر ابتلا به عفونت HPV در تمام گروه های سنی، هم برای زنان و هم برای مردان، وجود دارد. با این حال، شایع ترین بازه سنی برای ابتلا به این عفونت، بین ۳۰ تا ۴۰ سالگی است. ویروس HPV در افراد مختلف با علائم متفاوتی بروز می کند. به همین دلیل، پیش از انجام آزمایش HPV، مشورت با متخصص زنان یا اورولوژیست ضروری است. متخصصان پزشکی انجام این معاینات را در شرایط زیر توصیه می کنند:

• درد هنگام رابطه جنسی
• احساس ناراحتی در ناحیه لگن و رحم
• ترشحات غیرعادی واژن
• خونریزی غیرطبیعی
• ظهور ضایعات بدون خارش و قرمزی
• وجود خون در ادرار
• خونریزی پس از رابطه جنسی
• احساس وجود توده در داخل واژن

جمع بندی

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) یک عامل عفونی است که ممکن است در برخی موارد با علائمی همچون زگیل های تناسلی و مشکلات ادراری همراه باشد. با این حال، این ویروس اغلب به صورت عفونتی بدون علامت در بدن وجود دارد. برای شناسایی این ویروس در مردان و زنان، از روشی تشخیصی استفاده می شود که شامل نمونه برداری از سلول های پوششی (اپیتلیال) ناحیه عفونی است و معمولاً با نام آزمایش «پاپ اسمیر» شناخته می شود. انجام این آزمایش به افرادی که به طور خاص در معرض خطر بالای ابتلا قرار دارند. (مانند زنان دارای فعالیت جنسی) و همچنین برای بررسی وضعیت بیماری HPV در کسانی که سابقه ابتلا به این عفونت را داشته اند، توصیه می شود.