بررسی انواع روش‌های انتقال زگیل تناسلی و پیشگیری از آن

روش های انتقال زگیل تناسلی کدام اند؟ اهمیت روش های انتقال زگیل تناسلی و راهکارهای پیشگیری از زگیل تناسلی زمانی آشکار می شود که بدانیم این عارضه، شایع ترین عفونت مقاربتی است. در موارد متعدد، افراد هم زمان به چندین سویهٔ مختلف از ویروس عامل بیماری مبتلا می شوند و برخی از این سویه ها پتانسیل سرطان زایی دارند. این مقاله به بررسی روش های پیشگیری و سازوکارهای انتقال زگیل تناسلی می پردازد و در ادامه، به پرسش های شما پاسخ می دهد. راد ویتامین عرضه کننده انواع مکمل تقویت سیستم ایمنی بدن به ویژه قرص AHCC برای کمک به بهبود زگیل تناسلی است. برای مشاوره پیش از خرید و اطلاع از قیمت قرص AHCC می توانید با شماره 02128427422 تماس بگیرید.  

انواع روش های انتقال زگیل تناسلی

زگیل های تناسلی زائده های کوچک و زبری هستند که معمولاً در ناحیه واژن، اندام تناسلی مردانه یا مقعد ظاهر می شوند. ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) عمدتاً از طریق تماس جنسی منتقل می شود و شایع ترین عفونت مقاربتی (STI) به شمار می رود. اکثر افراد دارای فعالیت جنسی، حداقل یک بار در طول زندگی خود به عفونت HPV مبتلا می شوند. فرد آلوده به HPV می تواند حتی در غیاب هرگونه علائم یا تظاهرات بالینی، عفونت را به فرد دیگری منتقل کند.

روش های انتقال زگیل تناسلی عبارتند از:

تماس مستقیم پوست با پوست

یکی از روش های انتقال زگیل تناسلی ، تماس پوست با پوست است. زگیل های تناسلی بسیار مسری هستند و می توانند از طریق تماس مستقیم پوست با پوست منتقل شوند. این ویروس در جریان فعالیت جنسی و بر اثر تماس نزدیک بدنی انتشار می یابد. انتقال ویروس نیازی به تبادل مایعات بدن میان شما و شریک جنسی تان ندارد؛ هر یک از طرفین می تواند دیگری را آلوده کند، حتی اگر انزال صورت نگرفته باشد.

رابطه جنسی

یکی از اصلی ترین روش های انتقال زگیل تناسلی، رابطه جنسی است. عفونت ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) که عامل اصلی زگیل های تناسلی است، از طریق تماس جنسی (شامل روش های مقعدی، دهانی یا واژینال) از فردی به فرد دیگر منتقل می شود. این ویروس ممکن است حتی در غیاب زگیل های قابل مشاهده، در سراسر بدن پخش شود. زگیل های تناسلی ممکن است تا شش هفته و گاهی تا شش ماه پس از آلودگی اولیه، ظاهر نشوند. برخی افراد ممکن است برای مدتی طولانی گاهی سال ها ، از ابتلای خود به این ویروس بی خبر بمانند، زیرا علائم HPV معمولاً در افرادی که سیستم ایمنی قوی دارند، با سرعت کمتری بروز می کند.

علاوه بر این، فردی با پاسخ ایمنی قوی ممکن است خود به ویروس مبتلا نشود، اما به عنوان ناقل عمل کرده و آن را به دیگران منتقل کند. حتی اگر زگیل های تناسلی بدون مداخله پزشکی برطرف شوند، ویروس ممکن است همچنان در بدن باقی بماند. در صورت عدم درمان، زگیل های تناسلی ممکن است به شدت تکثیر شده و به خوشه های بزرگی تبدیل شوند.

انتقال از راه دهان

یکی از رایج ترین روش های انتقال زگیل تناسلی ، انتقال از راه رابطه دهانی است. حفره دهان یکی از ساختارهای آناتومیک است که در برابر این عفونت، عضوی آسیب پذیر محسوب می شود. فردی که تماس جنسی دهانی داشته است، ممکن است موجب انتقال زگیل ها از طریق دهان شود و شاهد بروز زگیل در نواحی حفره دهان، لب ها، زبان و حلق باشد.

ویژگی های ظاهری (مورفولوژی)، ابعاد و رنگ ضایعات در این نواحی، تفاوتی با ضایعات مشاهده شده در نواحی تناسلی (از جمله ناحیه مقعد، واژن و اندام های تناسلی خارجی) ندارد و این ضایعات با همان شکل و الگوی توزیع در ناحیه دهان ظاهر می شوند. زگیل های دهانی، بسته به نوع سویه ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) عامل عفونت، می توانند شرایط بالینی متفاوتی را برای بیمار ایجاد کنند.

انتقال از مادر به نوزاد

انتقال ویروس HPV از مادر به نوزاد یکی از روش های انتقال زگیل تناسلی محسوب می شود، هرچند وقوع چنین مواردی نادر است. عفونت HPV ممکن است در دوران بارداری و در محیط داخل رحم از طریق جفت یا خون بند ناف، و یا پس از زایمان از طریق شیردهی به نوزاد منتقل شود. در برخی موارد، انتقال ویروس بلافاصله پس از زایمان و از طریق تماس مستقیم پوست با پوست رخ می دهد. عفونت HPV می تواند منجر به بروز علائمی در ناحیه گلو یا دستگاه تناسلی کودک شود.

متأسفانه، زایمان سزارین محافظت کاملی در برابر مواجهه نوزاد با HPV ایجاد نمی کند. کودکان ممکن است به عنوان مخزنی برای انواع پرخطر HPV در حالت خفته عمل کنند؛ وضعیتی که می تواند در تداوم عفونت HPV و تغییرات بدخیم مرتبط با آن در دوران بزرگسالی نقش داشته باشد. زگیل های تناسلی معمولاً ظرف شش هفته پس از تولد نوزاد خودبه خود برطرف می شوند؛ از این رو، اقدامات درمانی اغلب به پس از تولد کودک موکول می گردد.

انتقال از طریق سطوح و اندام آلوده

روش های انتقال زگیل تناسلی لزوماً از طریق تماس جنسی صورت نمی گیرد. اگرچه درست است که چهل نوع از ویروس HPV از طریق تماس جنسی مستقیم با ناحیه تناسلی، دهان و گلو منتقل می شوند، اما سویه های ویروسی دیگری نیز وجود دارند که برای انتقال نیازی به تماس جنسی ندارند. برخی از انواع HPV می توانند از طریق تماس پوست با پوست و یا حتی در موارد نادر، از راه سطوح مشترک مانند دوش های عمومی یا استخرهای شنا منتقل شوند. در این میان، اینکه فرد آلوده علائم آشکاری (مانند زگیل) داشته باشد یا سال ها از زمان آلودگی اولیه گذشته باشد، تفاوتی ایجاد نمی کند.

علاوه بر این، اگر ناحیه آلوده لمس شود و سپس بخش دیگری از بدن تماس پیدا کند، زگیل تناسلی ممکن است در سایر نقاط بدن نیز پخش شود. ویروس های موجود در زیر ناخن ها می توانند به عنوان منبعی برای انتقال ویروس و گسترش عفونت عمل کنند.

از طریق لباس

زگیل های تناسلی می توانند از طریق تماس مستقیم یا غیرمستقیم منتقل شوند. تماس مستقیم شامل لمس زگیل های تناسلی فرد دیگر یا تماس پوست با پوست است. تماس غیرمستقیم نیز ممکن است از طریق اشیایی مانند لباس یا حوله که با زگیل های تناسلی یا ویروس HPV در تماس بوده اند، رخ دهد.

از طریق لیزر و روش های رفع موهای زائد

یکی دیگر از روش های انتقال زگیل تناسلی ، دستگاه لیزر موهای زائد است. اگر پروتکل های بهداشتی در مراکز لیزر و رفع موهای زائد به درستی رعایت نشوند، زگیل های تناسلی می توانند از فردی به فرد دیگر منتقل شوند. در صورتی که مراجعه کننده به ویروس HPV آلوده باشد، سریِ دستگاه لیزر آلوده می شود و خطر انتقال ویروس به مراجعین بعدی وجود دارد. متأسفانه، اگر سری دستگاه لیزر که برای فرد آلوده استفاده شده است با پوست شما تماس پیدا کند، زگیل های تناسلی به شما منتقل خواهند شد. بنابراین، بسیار مهم است که به مراکزی مراجعه کنید که در آن ها تخت ها و تمامی تجهیزات به طور کامل ضدعفونی و پاکسازی می شوند.

انتقال از طریق تیغ اصلاح

اگر فردی مبتلا به زگیل تناسلی باشد و از تیغ اصلاح برای ناحیه درگیر استفاده کند، استفاده ی متعاقب از همان تیغ آلوده برای ناحیه تناسلی فردی دیگر می تواند آن فرد را در معرض خطر ابتلا به زگیل تناسلی قرار دهد. سایر انواع ویروس HPV نیز در صورتی منتقل می شوند که خراش یا بریدگی جزئی با ماده ای حاوی عفونت ویروسی تماس پیدا کند. این امر ممکن است منجر به بروز زگیل در سایر نواحی بدن شود؛ با این حال، این وضعیت در دسته بیماری های مقاربتی طبقه بندی نمی شود.

عوامل مؤثر بر روش های انتقال زگیل تناسلی

انتقال ویروس HPV تحت تأثیر عوامل گوناگونی قرار دارد که برخی از آن ها به رفتارهای جنسی و برخی دیگر به وضعیت سلامت بدن مربوط می شوند. این ویروس از طریق مکانیسم های مختلفی از فردی به فرد دیگر منتقل می گردد. شدت فعالیت ویروس، تعداد شرکای جنسی، وجود زخم یا خراشیدگی در ناحیه تناسلی و عدم رعایت بهداشت فردی، همگی از عوامل اصلی انتقال این بیماری به شمار می روند. در ادامه، مهم ترین عوامل مؤثر بر روش های انتقال زگیل تناسلی را بررسی خواهیم کرد:

داشتن شرکای جنسی متعدد

برقراری رابطه جنسی با بیش از یک شریک، به ویژه در صورت عدم رعایت اقدامات حفاظتی، خطر ابتلا به زگیل تناسلی را چندین برابر افزایش می دهد. هر یک از شرکای جنسی ممکن است حتی بدون بروز هیچ گونه علائم ظاهری، ناقل خاموش ویروس باشند. افرادی که شرکای جنسی متعددی دارند، عملاً خود را در معرض سویه های گوناگون ویروس HPV و چالش های ناشی از درمان زگیل تناسلی قرار می دهند.

عدم استفاده یا استفاده نادرست از کاندوم

کاندوم ابزار حفاظتی مؤثری است. با این حال، در برابر ویروس هایی مانند HPV محافظت کامل ایجاد نمی کند. از آنجا که انتقال این ویروس از طریق تماس پوست با پوست صورت می گیرد، نواحی خارج از محدوده پوشش کاندوم همچنان در معرض خطر ابتلا به عفونت باقی می مانند. بسیاری از افراد به اشتباه تصور می کنند که استفاده از کاندوم ایمنی کامل را تضمین می کند؛ اما باید دانست که انتقال زگیل تناسلی از طریق مسیرهایی فراتر از صرفاً ناحیه تناسلی رخ می دهد.

وجود زخم، بریدگی یا التهاب در ناحیه تناسلی

وجود هرگونه خراش، بریدگی، زخم باز یا التهاب روی پوست، شرایط را برای ورود ویروس زگیل تناسلی فراهم می کند. این آسیب های پوستی به عنوان مجراهایی عمل می کنند که ویروس می تواند از طریق آن ها به آسانی به پوست یا غشاهای مخاطی نفوذ کند. در موارد بسیاری، افراد حین رابطه جنسی یا حتی هنگام اصلاح و نظافت ناحیه تناسلی دچار زخم های سطحی می شوند که ممکن است با چشم غیرمسلح قابل مشاهده نباشند؛ با این حال، همین زخم ها می توانند به عنوان راهی برای انتقال زگیل تناسلی عمل کنند.

ضعف سیستم ایمنی

افرادی که به دلایل گوناگون (مانند بیماری های مزمن، مصرف داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، شیمی درمانی یا استرس مداوم) دارای سیستم ایمنی ضعیفی هستند، بیشتر در معرض ابتلا به زگیل تناسلی قرار دارند. یک سیستم ایمنی سالم می تواند تا حد زیادی ویروس را کنترل کرده و حتی گاهی بدون بروز هیچ گونه علامتی، آن را از بدن پاکسازی کند.

عدم رعایت بهداشت فردی

یکی از عوامل مؤثر و در عین حال اغلب نادیده گرفته شده در روش های انتقال زگیل تناسلی ، بی توجهی به اصول بهداشت فردی است. استفاده از لباس زیر مرطوب، شستشوی ناکافی ناحیه تناسلی یا تجمع عرق و ترشحات می تواند محیطی مساعد برای فعالیت ویروس ایجاد کند.

استفاده مشترک از وسایل شخصی

یکی از روش های انتقال زگیل تناسلی استفاده از وسایل شخصی به صورت مشترک است. استفاده مشترک از وسایلی مانند تیغ اصلاح، حوله، لیف و یا حتی لباس زیر می تواند به عاملی برای انتقال ویروس تبدیل شود. به ویژه زمانی که این اقلام با ناحیه تناسلی تماس مستقیم داشته یا موجب خراشیدگی های جزئی شوند، خطر انتقال به شدت افزایش می یابد. رعایت اصول بهداشتی در استفاده از وسایل شخصی، یکی از مبانی اساسی برای درک راه های انتقال زگیل تناسلی در زنان و مردان محسوب می شود.

روش های پیشگیری از انتقال زگیل تناسلی

برای پیشگیری از زگیل تناسلی و کاهش احتمال ابتلا به ویروس HPV، می توانید از راهکارهای زیر استفاده کنید:

استفاده از کاندوم

استفاده صحیح و مداوم از کاندوم در حین رابطه جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی می تواند خطر ابتلا به عفونت HPV و بیماری های مرتبط با آن، از جمله زگیل تناسلی و سرطان دهانه رحم را به طور قابل توجهی کاهش دهد. با این حال، از آنجا که ویروس HPV از طریق تماس پوست با پوست منتقل می شود، ممکن است نواحی ای که توسط کاندوم پوشانده نشده اند نیز آلوده شوند. در نتیجه، کاندوم محافظت کاملی در برابر زگیل تناسلی ایجاد نمی کند.

پرهیز از استفاده مشترک از وسایل جنسی

یکی از روش های پیشگیری از زگیل تناسلی، خودداری از استفاده مشترک از وسایل جنسی است. اگر قصد دارید وسیله جنسی خود را در اختیار فرد دیگری قرار دهید، پیش از آن، وسیله را به طور کامل بشویید یا آن را با یک کاندوم نو بپوشانید.

روابط جنسی ایمن

• روابطی مبتنی بر تک همسری متقابل داشته باشی. بدین معنا که تنها با شریکی رابطه جنسی برقرار کنید که او نیز منحصراً با شما رابطه جنسی دارد.
• اگر شما یا شریک جنسی تان به زگیل تناسلی مبتلا شده اید، تا زمان درمان کامل زگیل ها، از برقراری رابطه جنسی خودداری کنید. با این حال، هنوز مشخص نیست که فرد پس از ناپدید شدن زگیل های تناسلی، تا چه مدت می تواند ویروس HPV را به دیگران منتقل کند.
• از برقراری رابطه جنسی با شرکای جنسی پرخطر پرهیز کنید. یعنی کسانی که شرکای جنسی متعدد دارند یا اصول رابطه جنسی ایمن را رعایت نمی کنند (برای مثال، از کاندوم استفاده نمی کنند).

اثربخشی کاندوم های مردانه و کاندوم های مورد استفاده در رابطه دهانی در برابر بیماری های مقاربتی که از طریق مایع منی یا ترشحات واژن منتقل می شوند، محدود است. با این وجود، استفاده صحیح از این ابزارهای محافظتی در هر بار رابطه جنسی می تواند خطر ابتلا به زگیل تناسلی را کاهش دهد.

انجام واکسیناسیون

موثرترین روش محافظت در برابر HPV، واکسیناسیون پیش از آغاز فعالیت های جنسی است. شیوع HPV به حدی است که تقریباً ۸۰ درصد از افراد دارای فعالیت جنسی که واکسینه نشده اند، در مقطعی از زندگی خود به این عفونت مبتلا می شوند. واکسن ها از ابتلا به انواع متعددی از عفونت HPV که می توانند منجر به زگیل تناسلی یا بدخیمی (سرطان) شوند، پیشگیری می کنند. در حال حاضر، هم زمان با افزایش نرخ واکسیناسیون در جامعه، میزان شیوع عفونت HPV نیز رو به کاهش است.

تقویت عملکرد سیستم ایمنی

همان طور که پیش تر اشاره شد، ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) معمولاً بی خطر است و خودبه خود برطرف می شود. اگرچه مداخلات محدودی برای کمک به بدن جهت پاکسازی این ویروس وجود دارد، اما حفظ سلامت عمومی و داشتن سیستم ایمنی قوی می تواند مفید واقع شود. با اینکه هیچ تضمینی وجود ندارد که فرد به عفونت مزمن HPV مبتلا نشود، اما تقویت سیستم ایمنی هیچ گونه عارضه نامطلوبی به همراه ندارد. به علاوه، افرادی که سیستم ایمنی قوی تری دارند، از شانس بیشتری برای غلبه بر HPV یا هر عفونت دیگری برخوردارند. از این رو، حفظ سلامت سیستم ایمنی برای مقابله با عفونت ها امری ضروری است.

راه های تقویت سیستم ایمنی بدن

برای تقویت سیستم ایمنی بدن خود، می توانید اقدامات زیر را انجام دهید:

• ترک سیگار: مصرف دخانیات عاملی شناخته شده در تضعیف عملکرد سیستم ایمنی است. از این رو، توصیه می شود برای تقویت سیستم ایمنی و افزایش توانایی آن در مقابله با عوامل بیماری زا، سیگار را ترک کنید.
• کاهش استرس: بالا بودن سطح هورمون های استرس می تواند در عملکرد طبیعی سیستم ایمنی اختلال ایجاد کند. ایجاد تغییراتی در روال های روزمره، راهکاری مناسب برای به تعادل رساندن سطح هورمون های استرس محسوب می شود.
• توجه به عادات تغذیه ای: در میان متخصصان، همچنان اختلاف نظرهایی درباره نقش تغذیه در کمک به دفاع بدن در برابر ویروس HPV وجود دارد. با این حال، تصور بر این است که برخی از ویتامین های گروه B به تقویت سیستم ایمنی بدن کمک می کنند. این ویتامین ها شامل B1، B12 و فولات هستند. منابع غذایی حاوی این ویتامین ها عبارت اند از شیر، پنیر، سبزیجات، گوشت طیور و تخم مرغ.

انجام معاینات غربالگری

تشخیص زودهنگام ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) و سلول های غیرطبیعی دهانه رحم، از بروز سرطان دهانه رحم جلوگیری می کند. انجام آزمایش پاپ اسمیر باید از سن ۲۱ سالگی آغاز شود. بسته به نتایج آزمایش، انجام معاینات بعدی پاپ اسمیر در فواصل زمانی یک تا سه سال (یا بیشتر) مورد نیاز خواهد بود. در بازه سنی ۳۰ تا ۶۵ سال، ممکن است تنها به آزمایش روتین پاپ اسمیر، معاینات استاندارد HPV و یا ترکیبی از هر دو روش نیاز داشته باشید. اگر بیش از ۶۵ سال سن دارید، ممکن است ادامه غربالگری دیگر از نظر پزشکی ضروری نباشد. برای تعیین مناسب ترین پروتکل غربالگری متناسب با شرایط اختصاصی خود، با ارائه دهنده خدمات درمانی تان مشورت کنید.

جمع بندی

در این مقاله به بررسی جامع روش های انتقال زگیل تناسلی و عوامل مؤثر در گسترش آن پرداختیم. از تماس جنسی و انتقال پوست به پوست گرفته تا استفاده از وسایل شخصی آلوده و انجام اقدامات زیبایی غیربهداشتی، همگی حلقه های احتمالی در زنجیره انتقال زگیل تناسلی محسوب می شوند.

با رعایت اصول بهداشتی، آموزش، غربالگری و واکسیناسیون، می توان از ابتلا به عفونت HPV و انتقال آن پیشگیری کرد. زنان و مردان هر دو باید در این زمینه احساس مسئولیت کنند، زیرا این ویروس نه تنها موجب عوارض پوستی می شود، بلکه ممکن است با انواع مختلفی از سرطان نیز مرتبط باشد. پیشگیری، آگاهی و مشاوره پزشکی به موقع، سه گام اساسی در مدیریت و درمان این بیماری به شمار می روند.